De Seaventure was een cruiseschip van de rederij Hapag-Lloyd cruises onder de naam Bremen. Het werd in 1990 in Japan gebouwd als de Frontier Spirit, trad in 1993 toe tot de vloot en wordt gebruikt voor expeditiecruises. Volgens de rederij zal het in het voorjaar van 2021 worden verkocht.
Op 30 mei 2024 werd het schip verkocht aan Viva Cruises.
Op 3 juni 2024 werd bekend dat Scylla het schip gaat verkopen.
Op 1 december 2024 werd het schip aan 66° Expedition Cruise verkocht
Op 16 mei 2025 was het schip terug in de vaart in een nieuw jasje
Op 26 mei 2025 melde dat Ocean Advice, onderdeel van de United Waterways Group, gevestigd in Bazel (Zwitserland), heeft het nautische en technische management van de Seaventure overgenomen.
Het passagiersschip werd in 1990 gebouwd als bouwnummer 1182 bij de Kobe Shipyard & Machinery Works in Kobe, onderdeel van Mitsubishi Heavy Industries. De klant van het schip, dat op 20 juni 1990 te water werd gelaten, was Frontier Cruises (Japan) Ltd. in Nassau, waarachter Frontier Cruises Ltd. in New York. Hapag-Lloyd had aanvankelijk een belang van 12,5 procent in het schip.
Na de overdracht op 29 oktober 1990 werd het schip onder de naam Frontier Spirit in de vaart genomen. Vanaf begin 1991 werden enkele Antarctische cruises ondernomen voor Seaquest Cruises onder leiding van Salen Lindblad. Op 18 augustus 1992 verliet de Frontier Spirit de charter en beëindigde Seaquest Cruises zijn activiteiten. Het schip werd van 10 oktober tot 18 november 1993 op de Nobiskrug-scheepswerf in Rendsburg omgebouwd voor exploitatie door Hapag-Lloyd Cruises. Op 14 oktober 1993 werd de leiding overgedragen aan Hanseatic Cruises, het schip kreeg een nieuwe naam in Bremen en werd overgedragen aan de firma JG Maritime in Nassau. Van 1993 tot 1996 werd het schip onder charter geëxploiteerd door Hapag-Lloyd. In april 1996 verwierf Hapag-Lloyd het volledige schip en droeg het over aan de dochteronderneming Hapag-Lloyd Bahamas Ltd. uitgezonden in Nassau.
Op 22 februari 2001 werd de Bremen op de reis van Zuid-Argentinië naar Rio de Janeiro overspoeld door een 35 meter hoge monstergolf die ervoor zorgde dat minstens 1.000 ton water op het schip spatte. Het schip liep zware schade op, onder andere een kogelvrije ruit op de commandobrug werd door de massa’s water uit het frame geduwd. Door het binnendringen van zout water faalden alle elektronische apparaten op de brug en vervolgens de twee hoofdmachines en de volledige stroomvoorziening. Het schip dreef ongeveer 30 minuten in de zware zeeën met een opkomst van 40 graden voordat de bemanning erin slaagde een hulpdieselmotor te assembleren en te starten die was gedemonteerd voor onderhoud aan het zwaar rollende schip om de controle over de Bremen terug te krijgen. Vier dagen later werd het schip gemiddeld naar de haven van Buenos Aires gesleept.
Op 2 februari 2003 ontdekten passagiers en bemanning van een opblaasbare boot op een cruise door Antarctica een nieuw eiland in het eeuwige ijs en een nieuw kanaal op de Melchior-eilanden. Ze werden “Bremen Island” of “Bremenkanal” genoemd en beide kwamen op de kaarten.
Tijdens een cruise door Antarctica op 2 februari 2003 ontdekten passagiers en bemanning van een rubberboot een nieuw eiland in het eeuwige ijs en een nieuw kanaal in het gebied van de Melchior-eilanden. Ze heetten “Bremen Island” en “Bremen Canal” en beide stonden op de kaarten vermeld.
Een bemanningslid uit Bremen had zijn rechterhand ernstig gewond in een automatisch sluitend, waterdicht schot. De Bremen lag op dat moment ongeveer 815 km ten zuiden van Invercargill. Twee helikopters vlogen vanuit Southland in Nieuw-Zeeland ondanks het slechte weer om hem naar het ziekenhuis te brengen voor een operatie. De man werd vervolgens van het dek van de Bremen aan boord van een van de helikopters gebracht door middel van winden in zware zeeën, omdat de helikopter niet op het dek kon landen vanwege de stormachtige zee. Omdat het bereik van de helikopters slechts ongeveer 1000 km is, vlogen ze op de weg terug naar Campbell Island, waar ze werden bijgetankt. De gewonden werden eerst naar Southland Hospital gevlogen, vanwaar hij de volgende dag naar Christchurch werd overgebracht.
In juli 2018 werd een ijsbeer gedood tijdens een Arctische reis naar Svalbard nadat hij een bemanningslid aanviel.
Op 29 oktober 2020 werd het schip overgedragen aan Scylla in Rostock. Het schip, omgedoopt tot Seaventure, kreeg de nieuwe vlag naar Cyprus. Het werd gecharterd aan Viva Cruises, een dochteronderneming van Scylla, en omgebouwd op de Damen-scheepswerf. Aanvankelijk was het de bedoeling om vanaf het voorjaar van 2021 cruises aan te bieden vanuit Bremerhaven in de Noord- en Baltische Zee. Als gevolg van de COVID-19-pandemie konden de plannen niet worden uitgevoerd. Het schip werd op een scheepswerf in Vlissingen opnieuw geschilderd en vertrok uiteindelijk in augustus weer met een cruise naar IJsland.
Het schip vaart sinds 2023 voor expeditiecruise-operator IJslandPro Cruises. Het vervangt daar de Ocean Diamond. In mei 2024 kondigde Scylla aan dat het de Seaventure tegen het einde van het jaar zou verkopen. In september 2024 maakte de Chinese expeditiecruise-operator 66 Degrees Expedition Cruise reclame voor afbeeldingen van het schip tijdens het oprichtingsevenement. Later werd aangekondigd dat het schip, genaamd Poseidon, in mei 2025 voor het bedrijf in de vaart zou komen.
Cruisedesko 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.