De Nippon Yusen Kabushiki Kaisha (日本郵船株式会社, letterlijk ‘Japan Mail Steamship Company‘), ook bekend als NYK Line, is een Japanse rederij. Het hoofdkantoor van het bedrijf is gevestigd in Chiyoda, Tokio, Japan. Het exploiteert een vloot van meer dan 800 schepen, waaronder containerschepen, tankers, bulk- en houtsnipperschepen, roll-on/roll-off autoschepen, koelschepen en LNG-tankers. Het is lid van de Ocean Network Express en de Mitsubishi Group.
Asuka 1991-2006
Asuka II (1990) 2006-
De geschiedenis van het bedrijf gaat terug tot de rederij Tsukumo Shokai, opgericht door de Tosa-clan in 1870. In 1875, onder de naam Mitsubishi Shokai, opende het bedrijf de eerste passagierslijndienst van Japan, met een route van Yokohama naar Shanghai; in datzelfde jaar werd de bedrijfsnaam gewijzigd in Mitsubishi Mail Steamship Company. In 1885 leidde een fusie met Kyodo Unyu Kaisha (opgericht in 1882) tot de goedkeuring van de huidige naam van het bedrijf.
Het gefuseerde bedrijf beschikte over een vloot van 58 stoomschepen en breidde zijn activiteiten snel uit, eerst naar andere Aziatische havens en vervolgens wereldwijd, met een lijndienst naar Seattle, opgericht in 1896 en naar Londen in 1899.
De Katori Maru van het bedrijf werd door Chinese moslims gebruikt om naar Singapore te reizen op weg naar Mekka voor de hadj in 1925. Van daaruit liet het bedrijf de pelgrims aan boord van andere Japanse stoomschepen naar Suez en vervolgens naar Mekka reizen. Het bedrijf beloofde de verantwoordelijkheid voor alle noodzakelijke formaliteiten op zich te nemen en hielp contact te leggen met andere lokale transportbedrijven die de pelgrims naar Mekka konden brengen. Chinese pelgrims werd 20% korting op hun kaartjes beloofd. Een derdeklasticket dat voor £ 5/10/0 verkocht wordt, zou £ 4/8/0 zijn, terwijl een tweedeklasticket dat voor £ 14/0/0 verkocht wordt, voor £ 11/5/0 verkocht zou worden.
De meerderheid van de Japanse koopvaardijschepen, tankers en lijnschepen voer in deze periode onder de vlag van NYK. Regelmatige diensten verbonden Kobe en Yokohama met Zuid-Amerika, Batavia, Melbourne en Kaapstad, met frequente overtochten naar San Francisco en Seattle. Andere routes verbonden lokale Chinese cabotageschepen aan de Chinese kusten en de bovenloop van de Yangtze–rivier.
Oceaanroutes gingen oostwaarts van Japan naar Vancouver (Canada) of Seattle. Een andere manier was om te stoppen in Hawaï, dat doorging naar San Francisco en het Panamakanaal. De volgende commerciële routes liepen ten zuiden van Japan, over de Oost-Chinese Zee. Deze gingen naar Zuidoost-Azië, de Chinese kusten, en richting India en de Indische Oceaan, naar Europa of Batavia (Nederlands-Indië), of Australië en Nieuw-Zeeland. De snelste diensten duurden 10 dagen van Yokohama naar Seattle en een maand naar Europa.
Lokale zeeroutes verbonden 78 thuishavens (38 open voor buitenlandse handel). Yokohama, Kobe en Osaka waren van het grootste belang voor de handel met Japan. Deze havens stonden op de derde, vierde en achtste plaats qua geregistreerde nettotonnage in de wereld. Steenkool ging van Moji naar Osaka en Yokohama. Karafuto-hout vertegenwoordigde een derde deel van de lokale handel. Sojaproducten van Dairen en Ryojun arriveerden in Yokohama. Het suikerriet van het Zuidzee-mandaat en Formosa, katoen, zout en mineralen vertegenwoordigden andere belangrijke onderdelen van deze transporttransacties. In 1926 fuseerde Toyo Kisen Line (TKK), met een vloot van negen schepen, met NYK. De huidige trechterkleurstelling werd geïntroduceerd in 1929. Het bedrijf voerde ook diensten uit die het grootstedelijke Japan verbond met de buitenprovincies (Chosen, Karafuto, Kwantung, Formosa en Zuid-Mandate) van het rijk.
Vanaf 1924 waren alle nieuwe vrachtschepen voor NYK motorschepen. NYK introduceerde zijn eerste motorpassagiersschepen in 1929, maar bleef tot 1939 een mix van stoom- en motorpassagiersschepen kopen.
In de Tweede Wereldoorlog leverde de NYK Line militaire transport- en hospitaalschepen voor het keizerlijke Japanse leger en de marine. Veel schepen werden door de geallieerde marine tot zinken gebracht en installaties en havens werden vanuit de lucht aangevallen.
Slechts 37 NYK-schepen overleefden de oorlog. Het bedrijf verloor 185 schepen ter ondersteuning van militaire operaties in de Stille Oceaan. Vóór de oorlog beschikte NYK over 36 passagiersschepen; tegen de tijd van de overgave van Japan overleefde er slechts één, het motorschip Hikawa Maru.
De overgebleven schepen en uitrusting van NYK werden door de geallieerde autoriteiten geconfisqueerd als herstelbetalingen, of in 1945-46 ingenomen door onlangs bevrijde Aziatische staten. De Shipping Control Authority van de Japanse koopvaardij eiste Hikawa Maru op als transportschip om Japanse soldaten en burgers te repatriëren uit gebieden die waren bevrijd van de Japanse bezetting.
Het NYK-tonnage breidde zich in uitbarstingen uit, als reactie op veranderingen in de economische omstandigheden en waargenomen veranderingen op de markt voor passagiersvervoer. De evolutie van de vloot weerspiegelt enkele van deze ontwikkelingen. In de volgende lijsten worden de data van de eerste reizen aangegeven met de naam van elk schip.
Onder de vele schepen in de vroege NYK-vloot omvatten sommige namen seriële categorieën. Sommige schepen zijn vernoemd naar Shinto-heiligdommen, en andere zijn vernoemd naar oude bepalingen gebieden van Japan, steden van Japan, bergen van Japan of eilanden van Japan. Sommige schepen hadden expliciet niet-Japanse namen, zoals schepen die naar steden waren vernoemd.
De moderne NYK-tonnage omvat een verscheidenheid aan scheepsnamen. Sommige namen vormen series, zoals in de schepen die vernoemd zijn naar bloemen, sterren, sterrenbeelden en provincies van pre-Meiji Japan.
De NYK-voering Hikawa Maru bewaard in Naka-ku, Yokohama
Halverwege de jaren vijftig werden NYK-schepen opnieuw over de hele wereld gezien.
Toen de vraag naar passagiersschepen in de jaren zestig afnam, breidde NYK zijn vrachtactiviteiten uit door in 1968 het eerste Japanse containerschip Hakone Maru op een route naar Californië te laten varen en al snel containerschiproutes naar vele andere havens op te zetten. NYK werd in 1978 partner van Nippon Cargo Airlines en voegde in 1985 de containertreindienst van de Verenigde Staten toe in samenwerking met Southern Pacific.
NYK blies zijn passagiersschipactiviteiten in 1989 nieuw leven in met cruiseschepen die werden geëxploiteerd door de nieuw opgerichte dochteronderneming Crystal Cruises.
In 1990 hervatte NYK de passagiersdiensten onder haar eigen naam toen MS Asuka in dienst kwam op de Japanse cruisemarkt. In 2006 werd Asuka vervangen door de veel grotere Asuka II, voorheen Crystal Cruises‘ Crystal Harmony.
Eind maart 2008 exploiteerde de NYK Group ongeveer 776 grote zeeschepen, evenals een vloot vliegtuigen, treinen en vrachtwagens. De scheepvaartvloot van het bedrijf omvat ongeveer 155 containerschepen, 286 bulkcarriers, 55 houtsnipperschepen, 113 autoschepen, 21 koelschepen, 78 tankers, 30 LNG-schepen en drie cruiseschepen.
De omzet van NYK in het boekjaar 2007 bedroeg ongeveer 26 miljard dollar, en als groep heeft NYK wereldwijd ongeveer 55.000 mensen in dienst. Het bedrijf heeft kantoren op 240 plaatsen in 27 landen, magazijnen op bijna elk continent en havenactiviteiten in Azië, Noord-Amerika en Europa. Het hoofdkantoor van NYK is gevestigd in Tokio en heeft regionale hoofdkantoren in Londen, New York, Singapore, Hong Kong, Shanghai, Sydney en São Paulo.
Tijdens het eerste decennium van de jaren 2000 bereikte NYK een opmerkelijke positie binnen de Liner-ranglijst, als een van de twaalf beste bedrijven wat betreft het aantal vervoerde containers, nummer één RORO Carrier, en een van de belangrijkste spelers op het gebied van LNG en breakbulkvervoer, plus verschillende prominente onderscheidingen voor de kwaliteit van de cruiseservice.
In april 2014 werden acht containerzusterschepen van een nieuwe serie in gebruik genomen en werden nog twee eenheden als optie in het bouwcontract opgenomen. Beide opties werden in juli 2014 omgezet in definitieve orders. De bouw begon in het voorjaar van 2015 op de scheepswerf Japan Marine United in Kure, Hiroshima. Het eerste afgeleverde schip van de tien te bouwen eenheden
Eind 2018 werd de mv NYK Blue Jay in 2016 gelanceerd. Alle 10 schepen kregen namen van vogelsoorten (daarom de NYK-vogelklasse genoemd). De schepen worden ingezet op de Europese route naar het Verre Oosten en zijn de grootste containerschepen die tot nu toe in Japan zijn gebouwd, met een maximale containercapaciteit van 14.026 TEU.
In mei 2021 werd NYK Line de eerste Japanse rederij die zich aansloot bij het Ship Recycling Transparency Initiative van het Sustainable Shipping Initiative, waarin het Internationale Verdrag van Hong Kong voor de veilige en milieuvriendelijke recycling van schepen is opgenomen.
Op maandag 31 oktober 2016 kwamen Kawasaki Kisen Kaisha, Mitsui OSK Lines en Nippon Yusen Kaisha overeen om hun containerscheepvaartactiviteiten samen te voegen door een volledig nieuwe joint venture op te richten. De integratie omvatte ook hun overzeese terminalactiviteiten. De joint venture opereert onder de naam “Ocean Network Express” (ONE), met het hoofdkantoor in Japan (Tokio), een mondiaal hoofdkantoor in Singapore en een regionaal hoofdkantoor in Groot-Brittannië (Londen), de Verenigde Staten (Richmond, VA ), Hong Kong en Brazilië (São Paulo). Het nieuwe bedrijf startte zijn activiteiten op 1 april 2018.
NYK is ook ’s werelds grootste roll-on/roll-off-oceaanvervoerder. De RORO-vloot van NYK heeft een capaciteit van 660.000 auto’s, wat iets meer dan 17% van de wereldwijde capaciteit van de autotransportvloot vertegenwoordigt. Er worden wereldwijd meer dan 123 schepen ingezet die auto’s vervoeren die in Japan, de VS en de EU zijn vervaardigd, richting Azië, het Midden-Oosten, Noord- en Zuid-Amerika, Australië, Afrika en Europa. Naast gloednieuwe auto’s worden door NYK ook hoge en zware vrachten (zoals graafmachines, mobiele kranen, nieuwe en gebruikte vrachtwagens en bussen, aanhangwagens, Mafi roltrailers) en breakbulk statische stukken over de hele wereld vervoerd.
Cruisedesko 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.