Roatan is het grootste van de Bay Islands in Honduras en een populaire cruisebestemming in het westen van het Caribisch gebied. Cruiseschepen vertrekken vanuit hun thuishavens zoals Miami, Tampa, Galveston, Fort Lauderdale, New Orleans en Port Canaveral. Cruisemaatschappijen die de cruisehaven van Isla Tropicale aandoen zijn onder andere: Carnival Cruise Line, Princess Cruise Line, Holland America Line, Costa Cruise, P&O Cruises, enz. Het Isla Tropicale Cruise Center biedt plaats aan twee aangemeerde cruiseschepen tegelijk en tot 8.000 passagiers.
Roatan is een eiland in het Caribisch gebied, ongeveer 65 kilometer uit de noordkust van Honduras. Het is het grootste van de Baai-eilanden van Honduras en ligt tussen de eilanden Utila en Guanaja. Het is ongeveer 59 kilometer lang en minder dan 8 kilometer breed op het breedste punt. Het eiland bestaat uit twee gemeenten: José Santos Guardiola in het oosten en Roatán, inclusief de Cayos Cochinos, in het westen. Het eiland stond vroeger in het Engels bekend als Ruatan en Rattan.
Roatán is een koraaleiland. Het ligt bovenop een blootgelegd oud koraalrif en rijst tot ongeveer 270 meter boven de zeespiegel. Het meest oostelijke deel van het eiland wordt gescheiden door een 15 meter breed kanaal door het mangrovebos. Dit gedeelte heet Helene, of Santa Elena in het Spaans. Satellieteilanden aan de oostkant zijn Morat, Barbareta en Pigeon Cay. Aan de westkant van het eiland ligt een baai genaamd West Bay.
De meeste infrastructuur bevindt zich op de westelijke helft van het eiland. De grootste stad van het eiland is Coxen Hole, de hoofdstad van de gemeente Roatán, gelegen in het zuidwesten. Ten westen van Coxen Hole liggen de nederzettingen Gravel Bay, Flowers Bay en Keyhole Bay aan de zuidkust, en Sandy Bay, West End en West Bay aan de noordkust. Ten oosten van Coxen Hole liggen verschillende cays, waaronder Jesse Arch Cay, Sarah Cay en Second Cay. Verder naar het oosten liggen de nederzettingen Mount Pleasant, French Harbour, French Cay, First Bight, Parrot Tree, Jonesville en Oakridge aan de zuidkust, en Punta Gorda aan de noordkust.
De inheemse bevolking van de Bay Islands zou verwant zijn geweest aan de Paya, de Maya’s, de Lenca of de Tolupan, de stammen die op het vasteland woonden. Christoffel Columbus bezocht het naburige eiland Guanaja tijdens zijn vierde reis (1502-1504). Kort daarna begonnen de Spanjaarden slaven te werven op de eilanden. Nog verwoestender voor de lokale bevolking was de blootstelling aan infectieziekten waartegen ze geen weerstand hadden, zoals pokken en mazelen.
Gedurende het Europese koloniale tijdperk trok de Baai van Honduras een scala aan individuele kolonisten, piraten, handelaren en militairen aan. Er werden diverse economische activiteiten ontplooid en er woedden politieke conflicten tussen de Europese mogendheden, voornamelijk Groot-Brittannië en Spanje. Zeereizigers maakten regelmatig een tussenstop op Roatán en de andere eilanden als rustplaats. Bij verschillende gelegenheden werden de eilanden door militairen bezet. In hun strijd met de Spanjaarden om de kolonisatie van het Caribisch gebied bezetten de Engelsen de Bay Islands tussen 1550 en 1700 met tussenpozen.
In deze periode vonden piraten de verlaten, grotendeels onbeschermde eilanden een veilige haven en transporthaven. Engelse, Franse en Nederlandse piraten vestigden er nederzettingen. Ze plunderden regelmatig de Spaanse schatschepen, vrachtschepen die goud en zilver van de Nieuwe Wereld naar Spanje vervoerden. In 1722 werd visser Philip Ashton gevangengenomen door de piraat Edward Low en wist hij te ontsnappen tijdens een ontmoetingsplaats op Roatan. Zijn bekende verslag van zijn daaropvolgende jaar op het onbewoonde eiland geeft een inkijkje in het eiland na de uitroeiing van de Paya en vóór de kolonisatie.
Tijdens de Oostenrijkse Successieoorlog bezette een Brits legerdetachement onder bevel van John Caulfield het eiland van 1742 tot 1749. Het garnizoen bestond oorspronkelijk uit twee compagnieën van Goochs Amerikaanse Regiment, maar deze werden uiteindelijk samengevoegd tot het 49e Regiment Voetsoldaten (later, als onderdeel van de Cardwell-hervormingen, samengevoegd tot het Royal Berkshire Regiment).
In 1797 versloegen de Britten de Garifuna, die door de Fransen waren gesteund, in een conflict om de controle over het Bovenwindse Caribische eiland Saint Vincent als onderdeel van de Tweede Cariboorlog. De Britten deporteerden de Garifuna vervolgens naar Roatán. De meerderheid van de Garifuna migreerde naar Trujillo op het vasteland van Honduras, maar een deel bleef achter om de gemeenschap Punta Gorda aan de noordkust van Roatán te stichten. De Garifuna, wier voorouders Arawak en Marrons omvatten, bleven in Punta Gorda en werden de eerste permanente kolonisten van het Bay Island na Columbus. Van daaruit migreerden ze ook naar delen van de noordkust van Midden-Amerika, waar ze de basis vormden voor de huidige Garifuna-cultuur in Honduras, Belize en Guatemala.
De meerderheid van de permanente bevolking van Roatán was afkomstig van de Kaaimaneilanden. Ze arriveerden in de jaren 1830, kort na de goedkeuring van de Slavery Abolition Act van 1833; de veranderingen in het arbeidssysteem verstoorden de economische structuur van de Kaaimaneilanden. De eilanden hadden een overwegend zeevarende cultuur; de inheemse bevolking was bekend met het gebied door de schildpaddenvisserij en andere activiteiten. Voormalige slavenhouders van de Kaaimaneilanden
Cruisedesko 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.